Tak, po co komu debaty, skoro mamy billboardy i spoty wyborcze, bardzo pożyteczne dla demokracji, bo merytoryczne, nie grają na emocjach i przekazują wartościową informację o kandydatach.

Kończąc ironię – może nie zauważyłeś, ale Kaczyński zgodził się w końcu na debatę (przynajmniej dzisiaj się zgadza, jutro może być inaczej), więc nie musisz już mu pisać usprawiedliwień.

Cóż, wpis promowany jest pod różnymi hasłami w sieci, z nadzieją że przynajmniej komentujący internauci go przeczytają. Widzę, że te nadzieje są płonne.

Pokuszę się więc o streszczenie: tekst to analiza sukcesu Donalda Tuska zdebaty z Jarosławem Kaczyńskim z 2007 roku. Poprzez prezentację zastosowanych technik i cytatów oddaje charakter debaty sprzed czterech lat.

Pytanie postawione w tekście jest, mam nadzieję jasne – czy taki format debaty nam odpowiada? Czy może wolelibyśmy bardziej merytoryczną dyskusję?

Ja wiem, że wolałbym czytać komentarze napisane po przeczytaniu artykułu, a nie tylko znalezionego w sieci linka. Ale to tylko pobożne życzenia.

Wpis przeczytałem łącznie z dwoma ostatnimi akapitami, w których kwestionujesz sens prowadzenia debat. Czytałem też poprzedni wpis o debatach, z tą samą bzdurną śpiewką, że debaty są niepotrzebne, a nawet szkodliwe, bo uczestnicy manipulują. Oczywiście tylko ci z PO – Tuskowi starannie wyliczasz emocjonalne i demagogiczne wypowiedzi, o Kaczyńskim ani słowa. No tak, on był pewnie w 100% merytoryczny, zawsze przecież jest. Ani słowa też o debacie nt. służby zdrowia, która była w piątek, no ale rozumiem, ona nie pasuje do teorii, więc po co się nią zajmować, strata czasu.

Wyraźnie zaznaczam, że ten wpis jest analizą zwycięstwa Donalda Tuska w debacie wyborczej z 2007 roku. Trudno, żebym w tym miejscu pisał o Kaczyńskim. Wiem, że taka jest tendencja w PO, by definiować samego siebie w opozycji do osoby trzeciej, ale ja do tej partii nie należę.

Nie bardzo rozumiem też dlaczego miałbym pisać – analizując debatę z 2007 roku – o spotkaniu w TVN24 sprzed tygodnia?

Domyślam się, że ten komentarz miał na celu mnie obrazić, wyszydzić czy wypunktować, tylko po prostu nie wyszło. Cóż, może następnym razem.

„Wyraźnie zaznaczam, że ten wpis jest analizą zwycięstwa Donalda Tuska w debacie wyborczej z 2007 roku. Trudno, żebym w tym miejscu pisał o Kaczyńskim.”

Jasne, Tusk pewnie debatował sam ze sobą.

„Nie bardzo rozumiem też dlaczego miałbym pisać – analizując debatę z 2007 roku – o spotkaniu w TVN24 sprzed tygodnia?”

Nie mówię, że miałbyś o niej pisać w tym tekście, tylko oprócz albo zamiast niego. Dlaczego teog nie robisz, tylko odgrzewasz stare kotlety? Dlatego, że w tej debacie było za mało PRu, żeby na jej przykładzie udowodnić ze debaty są niepotrzebne?

Analiza polega na rozkładzie badanego zjawiska na czynniki pierwsze i badaniu każdego z takich elementów osobno. Analizuję tutaj wygraną Tuska i tylko tyle.

Nie wspominam nie tylko o Kaczyńskim, ale też np. o roli dziennikarzy (a ta jest ciekawa, np. Monika Olejnik na wstępie pytała Kaczyńskiego, czy „byłby szczęśliwy, gdyby Tusk rzucił mu się w ramiona”). Tak analizuje się badane zjawisko. Uczą tego na studiach.

Co do doboru tematów – wybacz, ale to ja będę decydował o czym piszę. Jeśli chcesz analizy spotkania, podczas którego urzędujący minister pyta polityka opozycji dlaczego upadł konkretny szpital w przysłowiowym Pcimiu Dolnym (pytanie, na które nikt, bez dostępu do ministerialnych danych, nie ma szans odpowiedzieć), to proszę bardzo – załóż bloga i dokonaj takiej analizy. Przecież nikt Ci tego nie broni.

„Analiza polega na rozkładzie badanego zjawiska na czynniki pierwsze i badaniu każdego z takich elementów osobno.”

Otóż to. Każdego. Nie tylko jednego i nie tylko pod kątem zgodności z założoną z góry tezą. Wynotowanie kilkunastu demagogicznych zdań z godzinnej rozmowy i wyciągnięcie z tego jedynie słusznego wniosku, że Tusk wygrał dzięki demagogii, to nie jest żadna analiza, tylko agitka. Tak samo mógłbyś wynotować kilkanaście demagogicznych fraz Kaczyńskiego i wyciągnąć jedynie słuszny wniosek, że przegrał z powodu demagogii. Rada na przyszłość – jak chcesz robić agitki to rób je otwarcie, a jak chcesz robić analizy to rób je porządnie.

„Co do doboru tematów – wybacz, ale to ja będę decydował o czym piszę.”

Przecież nikt Ci tego nie broni. Pytam tylko, skąd taki wybór. Ale czuję, że się nie dowiem.

Widzę, że nie rozumiesz (chociaż tłumaczę to na chłopski rozum już któryś raz w tym miejscu), że analizowanym zjawiskiem nie jest cała debata z 2007 roku, a jedynie metody, dzięki którym Tusk ten pojedynek tak spektakularnie wygrał.

I nie zarzucaj mi proszę, że „wynotowałem kilka demagogicznych zdań z godzinnej (jak rozumiem – w domyśle merytorycznej) dyskusji”. Obejrzyj debatę – specjalnie zostawiłem tutaj do niej link, by takie osoby jak Ty, które najwyraźniej tej debaty albo nie widziały, albo nie pamiętają, nie stawiały tak absurdalnych i nie mających pokrycia w rzeczywistości tez.

BTW. To chyba najbardziej jałowa dyskusja, jaką prowadziłem w tym roku. Zapytam więc z ciekawości – ile masz lat kolego?

„Widzę, że nie rozumiesz (chociaż tłumaczę to na chłopski rozum już któryś raz w tym miejscu), że analizowanym zjawiskiem nie jest cała debata z 2007 roku, a jedynie metody, dzięki którym Tusk ten pojedynek tak spektakularnie wygrał.”

OK, to ja teraz zrobię analizę, dlaczego Kaczyński przegrał – wypiszę kilkanaście demagogicznych wypoweidzi i podsumuję, że przegrał przez nadużywanie demagogii. A potem w ten sam sposób udowodnię, że Tusk wygrał dzięki merytorycznym wypowiedziom albo dzięki częstemu używaniu słowa „prezes” albo dzięki mówieniu o pieniądzach – na wszystko po kilkanaście zdań się znajdzie. I wszystkie te analizy powinny być według Ciebie tak samo dobre jak ta powyższa, bo napisane tą samą metodą.

Możesz tak zrobić, tylko to będzie kłamstwo. Bo tak po prostu nie było. Radzę jednak zobaczyć debatę z 2007 roku, potem pisać takie rzeczy.

Już sam fakt, że nie rozumiesz, iż mówienie do oponenta po imieniu (debata Rostowski – Balcerowicz), obniżanie jego funkcji (debata Kaczyński – Tusk), czy też całkowite pomijanie przysługującego tytułu (debata Wałęsa – Kwaśniewski) to stary jak świat marketingowy trick, stosowany zazwyczaj przez stronę pełniącą mniej ważną funkcję społeczną / posiadającą gorsze wykształcenie.

Takich erystycznych sztuczek używa się właśnie po to, by zniwelować dzielącą strony przepaść.

Możesz mi napisać, że to sobie wymyśliłem (co robisz zresztą w zawoalowanej  formie cały czas), ale rozczaruję Cię – skończyłem studia na specjalizacji Media i Komunikacja Społeczna. Zwyczajnie się na tym znam.

„Możesz tak zrobić, tylko to będzie kłamstwo.”

Aha, ale w Twoim wykonaniu to sama prawda. Kali wiecznie żywy.

„Już sam fakt, że nie rozumiesz”

Imputowanie rozmówcy niezrozumienia czegoś, o czym ten wcale nie mówił, to też stara jak świat sztuczka erystyczna. Podobnie jak jednostronne dobieranie przykładów, co robisz bardzo konsekwentnie (także w komentarzach), żeby stworzyć wrażenie, że socjotechnika to wyłącznie domena partii, której nie lubisz. Podobnie jak podkreślanie swoich kwalifikacji…

„Takich erystycznych sztuczek używa się właśnie po to, by zniwelować dzielącą strony przepaść.”

…i podobnie jak przemycanie między wierszami sugestii, że Tuska dzieliła przepaść od Kaczyńskiego i musiał ją niwelować sztuczkami. Masz pecha, ja wprawdzie studiów w tej dziedzinie nie miałem, ale też trochę wiem.

Magistra od doktora dzieli przepaść. Przewodniczącego od premiera dzieli przepaść. To fakty.

I nie sugeruję Ci, że czegoś nie rozumiesz – sam to pokazałeś w poprzednich postach. Ja tylko zauważyłem. Obejrzyj debatę, bo dyskusja z osobą, która nie wie o czym mówi, jest pozbawiona sensu.

Żegnam.

[...] Debata niepotrzebna. Kaczyński – Tusk, 2007 – Piechuła … Category: Bez kategorii | Tags: biega-tak, czego-donald, donald, faktach, ile-procent, [...]